Καστρισιάνικα - Παλαιόχωρα

Βορειοανατολικά των Καστρισιανίκων κατεβήκαμε στο λαγκάδι που οδηγεί στην Παλαιόχωρα.  Διαδρομή σχετικά εύκολη τουλάχιστον μέχρι την είσοδο στο βαθύ φαράγγι μπροστά από την καστροπολιτεία. Από κει και κάτω η διαδρομή είναι δύσκολη και απαιτεί ειδικό εξοπλισμό, εμπειρία και αντοχή. Απολαύστε έναν περίπατο στο πρώτο εύκολο κομμάτι, μέχρι το μεγάλο γκρεμό.

Το κατσικάκι που μόλις γεννήθηκε μας κάνει τη χάρη να σταθεί μια στιγμή
και μετά τρέχει τρικλίζοντας στη μαμά, που το φωνάζει με αγωνία. 

Η φύση φτιάχνει έργα τέχνης απαράμιλλης ομορφιάς.
Δεκέμβριος 2008.
Φωτογραφίες Αλέκος Καστρίσιος, Ευδοκία Χρυσοβέργη, Σταυρούλα Φατσέα

Τριφυλλιάνικα - Παλαιόχωρα 2

Ήταν τόσο όμορφο που αποφασίσαμε να ξανακάνουμε τη διαδρομή... αυτή τη φορά η παρέα μας μεγάλωσε και ακολουθήσαμε το μονοπάτι ως εκεί που διασταυρώνεται με το πρώτο λαγγάδι. Εκεί στρίψαμε αριστερά και προχωρήσαμε κατά μήκος του, ως την Αγία Βαρβάρα. 

Η αρχή του μονοπατιού των Βροχαντάρικων αριστερά από το νεκροταφείο των Τριφυλλιανίκων

Τι να 'ναι άραγε; Κοράλλι ή μανιτάρι;

Οι δροσοσταλίδες αιχμάλωτες στον ιστό μιας μκρούλας αράχνης....

Ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση ξεπροβάλλει μπροστά μας ο τρούλος της Αγίας Βαρβάρας, σημάδι πως πλησιάζουμε στο τέλος της διαδρομής...

Το λαγκάδι των Βροχαντάρικων δεν περνιέται αυτή την εποχή.  Κάποιος μου είπε πως ο θόρυβος που κάνει το νερό μετά από μεγάλη νεροποντή ακούγεται ψηλά στο φαράγγι. Εξ ου και το όνομα.......

Μια κλεφτή ματιά στο εσωτερικό της Αγίας Βαρβάρας, από το παράθυρο του ιερού. 

Τριφυλλιάνικα - Παλαιόχωρα

Το μονοπάτι που συνήθως ακολουθούν οι περιπατητές είναι πανέμορφο αν και χρειάζεται προσεκτικό καθάρισμα κάθε χρόνο, κάτι που μάλλον δεν έγινε αποτελεσματικά, φέτος. Εμείς προτιμήσαμε να κατέβουμε στη ρεματιά νότια των Τριφυλλιανίκων και να περπατήσουμε καταλάγκαδα. Η διαδρομή δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες. Χρειάζονται βέβαια καλά αντιολισθητικά παπούτσια και αρκετή προσοχή καθώς τα βράχια είναι γλιστερά. Πολλές ποικιλίες άγριων μανιταριών, πλούσια βλάστηση και ή αύρα της Παλιόχωρας κάνουν τον περίπατο ξεχωριστό. 

 Νοέμβριος 2010. Φωτογραφίες Σταυρούλα Φατσέα

Φαράγγι Παλαιόχωρας

Διαδρομή για έμπειρους πεζοπόρους με καλό εξοπλισμό. Τώρα βέβαια,... αν κάτι μας αρέσει πολύ, αν θέλουμε να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας και αν... δεν έχουμε υψοφοβία!!!!!, μπορούμε να κατέβουμε και οι λιγότερο έμπειροι. Με καλή παρέα, ένα γερό σκοινί και πολύ διάθεση κατεβήκαμε το φαράγγι. Τα ερείπια της Παλαιόχωρας μας κρυφοκοίταζαν από ψηλά μερικές φορές απειλητικά, άλλες επιβεβαιώνοντας τι μπορεί να κάνει κανείς όταν το θέλει πολύ....

Στην αρχή της διαδρομής κάτω από την Αγία Βαρβάρα, το σχοινί που έχει δεθεί βοηθά πολύ.

Βράχος γλυπτό, πάνω από τα υπολείμματα  παλιού πετρόχτιστου αγωγού νερού που κατέβαινε από τα Βροχαντάρικα  

 ΚΑΤΑΦΥΓΑΔΙ  Σπηλιά στην αριστερή πλαγιά του φαραγγιού. Σήμερα καταφύγιο  αγριοκάτσικων, κάποτε ποιός ξέρει....;

Σε ορισμένα σημεία της διαδρομής τοποθετημένες ανεμόσκαλες διευκολύνουν πολύ την κατάβαση. Να κατεβαίνει πρώτα ο πιο θαρραλέος για να την κρατάει, γιατί κουνάει πολυυυυύ! 

Σχοινί και φύγαμε για κάτω. Ο Ερμής, το σκυλί της παρέας, ατρόμητος παρακολουθεί την καταρρίχηση   των υπολοίπων

Σε όλο το δύσκολο και μακρύ δρόμο  η καμπανούλα  των βράχων ξεπρόβαλε μέσα από τις σχισμές των βράχων, πανέμορφη, ανέγγιχτη από φόβο ή χαρά.