Η Ρεματιά της Γουρίας....

Ψάχνοντας αυτά που σώθηκαν από τη συμφορά... περπατάμε έξω από τον οικισμό Περλεγκιάνικα προς τα Λογοθετιάνικα... κατά μήκος της ρεματιάς της Γουρίας.

Ειρηνικό τοπίο ... κυπαρίσσια, μικρές καλλιέργειες, λιόφυτα και υπόσχεση νερού. 

Στην πρώτη διασταύρωση ο  αγροτικός δρόμος δεξιά οδηγεί σε πυκνό κυπαρισσοδάσος. Στις όχθες της εγκαταλειμμένης ρεματιάς ερείπια ξεχασμένων νερόμυλων, μνημεία του ανθρώπινου κόπου μιας άλλης εποχής.  Γκρεμισμένες στέγες, σωροί από πέτρες και σε έναν νερόμυλο το βουτσί ( ο πύργος από τον οποίο έπεφτε το νερό με ορμή ) στέκεται ακόμα όρθιος ανάμεσα στα κυπαρίσσια...  Μαγική διαδρομή για ολίγους, λόγω της πυκνής βλάστησης.

Αλήθεια μπορούν τα μελισσοκομεία να βρίσκονται πάνω σε αγροτικούς δρόμους;

Η αριστερή διακλάδωση οδηγεί κατευθείαν στη ρεματιά περπατάς άνετα ανάμεσα σε αραιή βλάστηση πάνω σε αγροτικό δρόμο. Βγαίνοντας στον κεντρικό δρόμο ανάμεσα σε Λογοθετιάνικα και Κουσουνάρι βρίσκουμε την πηγή της Γουρίας.  Σήμερα το νερό της πηγής το οποίο φαίνεται να εξαντλείται χρησιμοποιείται μερικώς για την ύδρευση του οικισμού των Λογοθετιανίκων. Παλαιότερα η Γουρία μαζί με τη Γωνία (έξω από τα Μητάτα) υδροδοτούσαν όλα τα γύρω χωριά και τον Ποταμό.

Η πηγή της Γουρίας

Το τοπωνύμιο  Γουρία πιθανόν προέρχεται από τη λέξη γύρος- Γυρία. Το -υ συχνά αλλάζει σε -ου στην παλαιά Κυθηραϊκή διάλεκτο, π.χ συκιά - συκία- σουκία.

Ο Άγιος Νικόλας στο Μουδάρι

Εύκολη σχετικά πρόσβαση με αυτοκίνητο στις μικρές παραλίες γύρω από το εκκλησάκι του Αι Νικόλα που έχει αναπαλαιωθεί πρόσφατα. Την Πρωτομαγιά ή άλλες γιορτινές μέρες καλές παρέες μαζεύονται με ψησταριές, κρασί και τραγούδι και απολαμβάνουν το ήρεμο και γλυκό τοπίο. Οι σπηλιές στους γύρω βράχους φιλοξενούν κατασκηνωτές το καλοκαίρι. 

Καστρισιάνικα - Παλαιόχωρα

Βορειοανατολικά των Καστρισιανίκων κατεβήκαμε στο λαγκάδι που οδηγεί στην Παλαιόχωρα.  Διαδρομή σχετικά εύκολη τουλάχιστον μέχρι την είσοδο στο βαθύ φαράγγι μπροστά από την καστροπολιτεία. Από κει και κάτω η διαδρομή είναι δύσκολη και απαιτεί ειδικό εξοπλισμό, εμπειρία και αντοχή. Απολαύστε έναν περίπατο στο πρώτο εύκολο κομμάτι, μέχρι το μεγάλο γκρεμό.

Το κατσικάκι που μόλις γεννήθηκε μας κάνει τη χάρη να σταθεί μια στιγμή
και μετά τρέχει τρικλίζοντας στη μαμά, που το φωνάζει με αγωνία. 

Η φύση φτιάχνει έργα τέχνης απαράμιλλης ομορφιάς.
Δεκέμβριος 2008.
Φωτογραφίες Αλέκος Καστρίσιος, Ευδοκία Χρυσοβέργη, Σταυρούλα Φατσέα

Περάτι

Το λαγκάδι του Περάτι ξεκινά από το Μυρμηγκάρι και καταλήγει στην παραλία Λίμνη της Παλιόπολης.  Είναι ίσως , μαζί με αυτό που καταλήγει στην Κομπονάδα από τα μεγαλύτερα σε μήκος λαγκάδια του νησιού. Διατρέχει το νησί από τα δυτικά προς τα ανατολικά περνώντας ανάμεσα Φράτσια και 'Αγιο Ηλία. Οι παλιοί ονόμαζαν Περάτι το κομμάτι ανατολικά των Φρατσίων όπου υπάρχει ακόμα και σήμερα χωματόδρομος που οδηγεί σε αμπέλια, λιόφυτα και περιβόλια.  Από την μεριά του Άγιου Ηλία παλιότερα κατέβαιναν με γαιδουράκια από την περιοχή Βολάδα ή Μπεθελεβάδα, για να κόψουν ξυλεία, κυρίως πλατάνια που χρησιμοποιούσαν στην κατασκευή σομαριών. (Τέχνη άχρηστη και άγνωστη πια, αφού ως γνωστόν τα σημερινά γαϊδούρια είναι ξεσαμάρωτα....) Ίσως αυτός είναι ο λόγος που το μονοπάτι έπεσε σε αχρηστία η πρόσβαση από αυτό το  παλιό μονοπάτι της Μπεθελεβάδας  είναι σχεδόν αδύνατη. Χωρίς πλάκα τώρα, η βλάστηση είναι πολύ πυκνή και το λαγκάδι έχει νερό ακόμα και το καλοκαίρι.  Το επιχειρήσαμε χωρίς επιτυχία το 2008. Η διαδρομή από τη μεριά της Παλιόπολης όμως, είναι αρκετά εύκολη  με εξαίρεση ένα στενό πέρασμα που θέλει μια σχετική ευλυγισία. Η διαδρομή σταματά σε έναν παλιό νερόμυλο δίπλα στον οποίο υπάρχει μια αρκετά βαθιά λιμνούλα. 

Νοέμβριος 2004 Φωτογραφίες Δ. Αλυσανδράτος,  Σ. Φατσέα

Φθινόπωρο 2008.
Φωτογραφίες Αλέκος Καστρίσιος,  Ευδοκία Χρυσοβέργη, Σ.Φατσέα