Από το δασάκι του Αι Γιάννη στη Βρύση των Τριφυλλιανίκων

Από το θέατρο του Ποταμού ( του οποίου η κατάσταση χειροτερεύει αντί να βελτιώνεται.... τι ντροπή αλήθεια!!!) πήραμε το χωματόδρομο που προχωράει περιμετρικά του μικρού δάσους του Αι Γιάννη προς τα νότια. Στα διακόσια περίπου μέτρα υπάρχει διακλάδωση που στρίβει δεξιά για τα λιόφυτα που βρίσκονται χαμηλότερα. Από εκεί μπαίνουμε στο λαγκάδι που οδηγεί στη βρύση. 

   

       

        

    

        

    

       

  

       

      

Φεβρουάριος 2011. Φωτογραφίες Σταυρούλα Φατσέα

Πηγάδια κτισμένα στους τοίχους με άνοιγμα από το πλάι
ώστε να μην χάνεται πολύτιμος καλλιεργήσιμος χώρος!!

Στο μεγαλύτερο μέρος του το λαγκάδι είναι καθαρό και μόνο σε μερικά σημεία οι βάτοι και τα κλαδιά των αναρριχώμενων που κρέμονται δυσκολεύουν λίγο το πέρασμα. Η βρύση των Τριφυλλιανίκων θα μπορούσε με πολύ λίγο κόπο να γίνει πραγματικά ειδυλλιακό μέρος. Ακόμα κι έτσι εγκαταλειμένη και απεριποίητη όμως έχει τη γοητεία της. Αν κάποιος θέλει, μπορεί να ανεβεί μέχρι την πλατεία των Τριφυλλιανίκων από παλιό καλντερίμι νοτιοανατολικά της βρύσης και να συνεχίσει από εκεί στο μονοπάτι των Βροχαντάρικων μέχρι την Παλαιόχωρα.

Τριφυλλιάνικα - Παλαιόχωρα 2

Ήταν τόσο όμορφο που αποφασίσαμε να ξανακάνουμε τη διαδρομή... αυτή τη φορά η παρέα μας μεγάλωσε και ακολουθήσαμε το μονοπάτι ως εκεί που διασταυρώνεται με το πρώτο λαγγάδι. Εκεί στρίψαμε αριστερά και προχωρήσαμε κατά μήκος του, ως την Αγία Βαρβάρα. 

Η αρχή του μονοπατιού των Βροχαντάρικων αριστερά από το νεκροταφείο των Τριφυλλιανίκων

Τι να 'ναι άραγε; Κοράλλι ή μανιτάρι;

Οι δροσοσταλίδες αιχμάλωτες στον ιστό μιας μκρούλας αράχνης....

Ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση ξεπροβάλλει μπροστά μας ο τρούλος της Αγίας Βαρβάρας, σημάδι πως πλησιάζουμε στο τέλος της διαδρομής...

Το λαγκάδι των Βροχαντάρικων δεν περνιέται αυτή την εποχή.  Κάποιος μου είπε πως ο θόρυβος που κάνει το νερό μετά από μεγάλη νεροποντή ακούγεται ψηλά στο φαράγγι. Εξ ου και το όνομα.......

Μια κλεφτή ματιά στο εσωτερικό της Αγίας Βαρβάρας, από το παράθυρο του ιερού. 

Τριφυλλιάνικα - Παλαιόχωρα

Το μονοπάτι που συνήθως ακολουθούν οι περιπατητές είναι πανέμορφο αν και χρειάζεται προσεκτικό καθάρισμα κάθε χρόνο, κάτι που μάλλον δεν έγινε αποτελεσματικά, φέτος. Εμείς προτιμήσαμε να κατέβουμε στη ρεματιά νότια των Τριφυλλιανίκων και να περπατήσουμε καταλάγκαδα. Η διαδρομή δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες. Χρειάζονται βέβαια καλά αντιολισθητικά παπούτσια και αρκετή προσοχή καθώς τα βράχια είναι γλιστερά. Πολλές ποικιλίες άγριων μανιταριών, πλούσια βλάστηση και ή αύρα της Παλιόχωρας κάνουν τον περίπατο ξεχωριστό. 

 Νοέμβριος 2010. Φωτογραφίες Σταυρούλα Φατσέα