Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δύσκολες διαδρομές μονοπάτια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δύσκολες διαδρομές μονοπάτια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ 2 Παναγία Ορφανή - Καλάμι 2004-2006



Η πανέμορφη ρεματιά του Μυλοποτάμου με τους νερόμυλους καταλήγει σε στενό και βαθύ φαράγγι που περνά κάτω από την Παναγία την Ορφανή και φτάνει στην παραλία Καλάμι. Για απαιτητικούς και ανθεκτικούς περιπατητές.







                                       





2004-2006
Φωτογραφίες Διονύσης Αλυσανδράτος, Σταυρούλα Φατσέα










Φαράγγι Παναγίας Ορφανής. Φθινόπωρο 2008.
Φωτογραφίες Αλέκος Καστρίσιος

Παραλία Καλάμι. Οκτώβριος 2007
Φωτογραφία Σταυρούλα Φατσέα
 Πολλοί μου λένε πως καλύτερα να μην τα πολυδιαφημίζουμε αυτά τα "παρθένα;" μέρη αφού μαζί με τους επισκέπτες συνήθως έρχονται και οι πλαστικές σακκούλες, τα αποτσίγαρα και η υποβάθμιση. Θέλω να πιστεύω πως κάποιος που θα κάνει τον κόπο να περάσει μια τόσο δύσκολη διαδρομή θα έχει την ευαισθησία να μαζέψει και τα σκουπίδια του. Φαίνεται εξ άλλου ότι μέχρι σήμερα τουλάχιστον, στα "δύσβατα" αυτά μέρη τυχόν υποβάθμιση δεν οφείλεται στους λιγοστούς επισκέπτες αλλά στην αδιαφορία των πολλών, λυπάμαι που το λέω,  κατοίκων του νησιού. Η απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στην αρχή της ρεματιάς θα πρέπει κάποτε να αντιμετωπιστεί με ευαισθησία και υπευθυνότητα από όλους τους εμπλεκόμενους! Γιατί αυτό που γίνεται στο Καμάρι, στη Φόνισσα κι ακόμα παραπάνω στις Ρίζες και το Μυρμηγκάρι επηρεάζει τη ρεματιά και την παραλία.

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

Κουφόγιαλος

Στον παλιό χάρτη του Ι. Πετροχείλου η ρεματιά αυτή ονομάζεται Βαθύ Λαγκάδι ενώ η παραλία στην οποία καταλήγει Ρουφόγυαλος. Στους σύγχρονους χάρτες τα βρίσκουμε σαν Κουφό Γιαλό. Θα ακολουθήσω την πιο σύγχρονη εκδοχή γιατί στη διαδρομή μας συμβουλευτήκαμε το χάρτη στο εξαιρετικό βιβλίο της Τζέλης Χατζηδημητρίου "Ανεξερεύνητα Κύθηρα"( εκδ. ROAD), που χρησιμοποιεί αυτές τις ονομασίες.



Αξιώθηκα να την κάνω 6 χρόνια αφότου πρωτάκουσα για το μέρος από τον αξέχαστο Πολυχρόνη. Την αφιερώνω στη μνήμη του.

Τότε, το 2004 είχαμε ξεκινήσει 13 άτομα με εκείνον για οδηγό. Κατεβήκαμε την πλαγιά δυτικά από τα Ντουριάνικα μέχρι το γεφύρι. Μόνο 8 κατάφεραν να συνεχίσουν και να κατέβουν στη ρεματιά. Εγώ και άλλα τέσσερα άτομα γυρίσαμε πίσω. Μεγάλος καημός! ....


ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010
Αυτή τη φορά κατεβήκαμε στην ρεματιά βόρεια του χωριού. Πυκνή βλάστηση, απότομα κατεβάσματα, η ρεματιά στρωμένη με ξερά φύλλα.... Μεγαλείο.   το....








Asplenium ceterach L. Σκορπιδόχορτο.
Ευχαριστούμε τον Αντώνη Πρωτοψάλτη που μας πληροφόρησε για το τοπικό όνομα. 




Κέδρος του οποίου ο καρπός τρώγεται και "κάνει μάλιστα καλό στο στομάχι";;







Η διαδρομή είναι μεγάλη χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες η ρεματιά στριφογυρίζει διαρκώς . Σε παιδεύει, όταν μετά από 5 ώρες πιστεύεις πως έφτασες πια στη θάλασσα και ανακαλύπτεις κι άλλα γυρίσματα. Εδώ το τελευταίο. Η παραλία τόσο όμορφη με μια μεγάλη σπηλιά στα αριστερά της. 



Η επιστροφή  από στενό μονοπάτι ανηφορικό και απότομο, στα δεξιά της παραλίας.